Trzymasz w rękach jedno z najważniejszych narzędzi w historii fotografii. Od pięćdziesięciu lat zdjęcia – od sesji redakcyjnych, przez badania naukowe, aż po hollywoodzkie produkcje – powstają w oparciu o wzorzec, jaki zapewnia ta karta. Teraz należy do Ciebie

Na co właściwie patrzysz

ColorChecker Classic to siatka 24 pól barwnych w układzie 4 × 6, rozmieszczonych w czterech rzędach po sześć. Każde pole zostało opracowane naukowo tak, aby odpowiadało barwie rzeczywiście występującej w naturze i odbijało światło dokładnie tak samo jak jej rzeczywisty odpowiednik – niezależnie od oświetlenia i zastosowanego procesu reprodukcji kolorów. To właśnie czyni tę kartę wyjątkową. Nie są to przypadkowe kolory dobrane tak, by dobrze wyglądały. To skalibrowane wzorce, które zachowują się w przewidywalny sposób niezależnie od źródła światła.

Cztery rzędy przedstawiają się następująco:

Rząd 1: Kolory naturalne.

Kolory, które rzeczywiście fotografujesz. Ciemna skóra, jasna skóra, błękit nieba, zieleń liści, niebieski kwiat, niebieskawa zieleń. Pola te znalazły się na karcie, ponieważ odcienie skóry, nieba i liści należą do kolorów najczęściej nieprawidłowo odwzorowywanych przez aparaty – i jako pierwsze zwracają uwagę ludzkiego oka, gdy coś wygląda niewłaściwie.

Rząd 2: Kolory powszechnie występujące.

Pomarańczowy, purpurowoniebieski, umiarkowana czerwień, purpurowy, żółtozielony, pomarańczowożółty. Pozwalają sprawdzić, jak aparat radzi sobie z kolorami leżącymi pomiędzy barwami podstawowymi, czyli z obszarem, w którym mieści się większość kolorów występujących w rzeczywistości.

Rząd 3: Kolory podstawowe i pochodne.

Niebieski, zielony, czerwony, żółty, magenta, cyjan. To elementy składowe zarówno addytywnej (RGB), jak i subtraktywnej (CMYK) reprodukcji kolorów. To, co aparat uznaje za czerwień, i to, czym czerwień jest w rzeczywistości, często nie jest tym samym. Ten rząd pozwala wykryć tę różnicę.

Rząd 4: Skala szarości.

Sześć pól od bieli do czerni. To właśnie z tego rzędu będziesz najczęściej korzystać na co dzień. Jeśli neutralna szarość wygląda na zdjęciu neutralnie, oznacza to, że balans kolorów jest prawidłowy. Jeżeli ma ciepły lub chłodny odcień, od razu wiadomo, co należy skorygować – bez zgadywania.

Traktuj ją z należytą uwagą. Bo ma znaczenie.

Ta karta jest precyzyjnym przyrządem. Jej pola są skalibrowane, a ich dokładność stanowi podstawę całego jej działania. Naruszenie tej dokładności wpływa na wszystko, co jest na niej oparte.

Nigdy nie dotykaj pól barwnych. Ani razu. Tłuszcz znajdujący się na palcach z czasem niszczy ich powierzchnię, a uszkodzone pole dostarcza błędnych danych. Błędne dane prowadzą do powstania nieprawidłowych profili. Nieprawidłowe profile oznaczają niewłaściwe kolory. Cały proces załamuje się już na pierwszym etapie.

Trzymaj kartę za krawędzie. Właśnie do tego służą.

Gdy jej nie używasz, przechowuj ją z dala od bezpośredniego światła. Długotrwała ekspozycja na promieniowanie UV z czasem powoduje blaknięcie pól. Etui wersji Passport automatycznie chroni wzorzec. Samodzielną kartę Classic przechowuj polami do dołu lub w ochronnej osłonie.

Wymieniaj ją. Calibrite zaleca wymianę ColorChecker co dwa do czterech lat, w zależności od łącznego czasu ekspozycji na światło. Wyblakła lub zabrudzona karta jest gorsza niż jej brak, ponieważ daje fałszywe poczucie pewności. Trzeba wiedzieć, kiedy należy przestać jej używać.

Jak prawidłowo fotografować kartę.

Wykonanie użytecznego zdjęcia referencyjnego wydaje się proste. Kilka rzeczy jednak zaskakująco często idzie nie tak.

Odpowiednio wypełnij kadr. Aby oprogramowanie do profilowania mogło niezawodnie odczytać kartę, powinna ona zajmować co najmniej 5–10% kadru. Jeśli będzie zbyt mała, obliczenia przestaną być wiarygodne. Jeżeli znajdzie się zbyt daleko, uzyskasz niedokładne odczyty. W przypadku wersji Passport oznacza to konieczność podejścia bliżej, niż można byłoby się spodziewać.

Fotografuj ją w tym samym świetle co obiekt. To najważniejsza zasada. Karta sfotografowana w innym świetle niż obiekt jest bezużyteczna do tworzenia jego profilu. To samo miejsce, to samo źródło światła i ten sam kąt padania. Profil zostanie utworzony na podstawie światła, które pada na kartę.

Ustaw ją płasko, a nie pod kątem. Karta powinna być ustawiona równolegle do płaszczyzny matrycy aparatu. Fotografowanie jej pod kątem może powodować odblaski na niektórych polach i cienie na innych, co zniekształca odczyty. Skorzystaj z wbudowanej podpórki w wersji Passport lub połóż samodzielną kartę Classic płasko na powierzchni.

Unikaj odblasków na polach. Sprawdź zdjęcie, zanim opuścisz miejsce sesji. Jeśli na którymkolwiek polu widać prześwietlony obszar lub odbicie, zmień położenie karty albo źródła światła. Odblask jest odczytywany jako prześwietlenie. Na podstawie prześwietlonych pól nie można utworzyć dokładnego profilu.

Fotografuj w formacie RAW. Zawsze. Przetwarzanie plików JPEG na stałe zapisuje interpretację kolorów dokonaną przez aparat, zanim oprogramowanie do profilowania uzyska dostęp do surowych danych z matrycy. RAW dostarcza oprogramowaniu nieprzetworzone dane. Właśnie tego potrzebuje ono do utworzenia dokładnego profilu.

Jedno zdjęcie dla każdej konfiguracji oświetlenia i każdego obiektywu. Za każdym razem, gdy zmieniasz obiektyw lub przechodzisz do nowej sytuacji oświetleniowej, wykonaj nowe zdjęcie referencyjne. Profil utworzony dla obiektywu 85 mm nie odzwierciedla sposobu działania obiektywu 35 mm. Perfekcjonista koloru uwzględnia każdą zmienną w całym procesie.

Tworzenie profilu.

Po wykonaniu zdjęcia referencyjnego dalszy proces jest prosty.

Otwórz Calibrite PROFILER, wczytaj plik RAW i pozwól oprogramowaniu automatycznie wykryć kartę. Program odczyta każde pole, porówna sposób jego odwzorowania przez aparat ze znanymi wartościami referencyjnymi, a następnie obliczy profil korekcyjny dopasowany do konkretnego aparatu, obiektywu i oświetlenia. Profil zostanie zapisany jako plik DNG lub ICC i zainstalowany bezpośrednio w Lightroomie.

Od tej chwili możesz stosować profil podczas importowania zdjęć. Każde zdjęcie z danej sesji będzie miało punkt wyjścia oparty na znanych, dokładnie odwzorowanych kolorach.

Nie trzeba tworzyć nowego profilu przy każdej sesji. Wystarczy jeden profil dla każdego korpusu aparatu, obiektywu i głównego rodzaju oświetlenia: światła dziennego, żarowego i błyskowego. Metodycznie buduj swoją bibliotekę. A potem jej zaufaj.

Warto przypomnieć o jeszcze jednej rzeczy: wszystko to działa tylko wtedy, gdy monitor jest skalibrowany, a Ty korzystasz z niestandardowego profilu wyświetlacza. Jeśli ekran przekłamuje obraz, dokładne kolory z aparatu zostaną zniekształcone na późniejszym etapie procesu. Najpierw skalibruj monitor. Ten krok nie jest opcjonalny.

Co udało Ci się stworzyć.

Niestandardowy profil aparatu to nie tylko efekt technicznego procesu. To podstawa twórczej pracy.

Gdy wiesz, że kolory zostały dokładnie odwzorowane już podczas fotografowania, każda decyzja podjęta na etapie edycji staje się świadoma. Nie poprawiasz problemów wprowadzonych wcześniej do obrazu. Pracujesz na prawidłowym punkcie wyjścia. Ciepło dodane w postprodukcji jest Twoim wyborem. Zmniejszenie nasycenia jest Twoim wyborem. Stworzony nastrój jest Twoim wyborem.

Tak właśnie działają perfekcjoniści koloru. Eliminują zmienne, nad którymi mają kontrolę, aby pozostały tylko te, które wybrali świadomie.

Idea tej karty ma już 50 lat i nadal się sprawdza, ponieważ prawa fizyki się nie zmieniły. Światło zachowuje się tak samo jak zawsze. Zmieniła się natomiast możliwość jego pomiaru, korygowania jego wpływu i tworzenia z pełną pewnością.

Witaj u podstaw dokładnego odwzorowania kolorów.